Project 2017 Gura Vaii

Na weken van voorbereiding is het dan eindelijk zover! Donderdag 20 juli 2017, we gaan op reis en
dat naar Roemenië! Een eind van huis, vreemde mensen om ons heen, waar zullen we terecht
komen? Velen vragen kwamen bij ons op maar op deze vragen kwamen dan toch echt de
antwoorden..

Het was een lange, lange reis en moe kwamen aan in ons ‘hotel’ voor de komende weken! Gura Vaii
onze woonplaats voor de komende weken moesten we wel even gaan verkennen, even een rondje
door het dorp en dan naar bed!

Zondag bleven we thuis, hebben we preek geluisterd en rustig aan gedaan!
Maandag, een werkweek ligt voor ons! Wat en hoe zal het allemaal gaan op de bouw?
Een en al verrassing… De bouwleider legt uit wat er allemaal gedaan moet worden. En dat was nog
aardig wat. Moe kwamen we thuis, en wat schaft de pot? Is het net zo lekker als thuis?
Vooral de jongens hadden het er moeilijk mee want bij moeders thuis is het toch wel net iets
lekkerder.. De dagen die volgen worden wordt er hard gewerkt! Ook is er nog genoeg tijd voor
ontspanning!

Zaterdag in plaats van uitslapen ging vroeg de wekker! Een dagje Boekarest stond op de
planning. ‘S morgens zijn we naar het paleis van Ceausescu geweest, wat is het een groot verschil
tussen arm en rijk in Roemenië! ‘S middags hadden we vrije tijd en kwamen de laatste twee leden van
de werkgroep! En aan het einde van de middag reden we weer naar huis!
Zondagmorgen zijn we naar een kerkdienst geweest, dit was erg bijzonder om mee te maken.
In deze week hebben we ontzettend veel werk verricht! In deze week dachten we ook dat de
dokterspost echt niet af kwam, ondanks alles en met twee Roemeense tegelzetters is het dan toch
echt gelukt!

Ook hebben we deze week vele uitjes gedaan. Met de karoetsja door de bergen gereden, boven op
de berg slapen met een prachtig uitzicht over Onesti het dorpje naast Gura Vaii. Maar ook het
uitdelen in de arme gezinnen stond op het programma. Daar hebben we vele indrukken opgedaan!
Mensen leven in schokkende omstandigheden wat wij Nederlanders niet kunnen voorstellen! Laten
we daarom dankbaar zijn dat wij hier nog zo kunnen en mogen leven!

Maandag was onze laatste werkdag! Nog even hier en daar een likje verf, de wastafels werden
opgehangen. Dinsdag werd dan toch echt de laatste hand aan het project gelegd!
Hier en daar moest nog even wat gedaan worden. Maar uiteindelijk was het dan toch echt af en kon
het officieel geopend worden! Wat is er hard gewerkt de afgelopen weken, er was veel stress maar
tijd voor ontspanning was er ook met een heleboel gezelligheid!

Woensdag: Tijd om in te pakken, een zwaai naar Saskia onze contactpersoon van het afgelopen jaar.
En de reis naar huis kon beginnen! Onderweg nog wat strubbelingen met de bus maar met onze
handige mannen zijn we veilig thuis gekomen!